به گزارش روز سه شنبه خبرگزاری اقتصادی ایران(econews.ir)، بحث حذف یارانههای انرژی نگرانیهایی را در مورد هزینههای تولید و اکران فیلمهای سینمایی به وجود میآورد؛ نگرانیهایی که سینماگران را بر آن داشته تا پیش از تصویب نهایی این لایحه در مجلس شورای اسلامی درصدد ارائه راهکارهایی برای جلوگیری از بروز فاجعه در سینمای ایران برآیند.
حذف یارانه انرژی مستقیماً روی هزینههای تولید فیلمهای سینمایی تأثیر میگذارد و از سوی دیگر سالنهای سینما نیز باید با هزینه بسیار بیشتری اداره شوند، در پی این تغییرات، سینماگران برای جبران هزینههایی که صرف میکنند، به سمت تأمین آنها از طریق افزایش قیمت بلیتهای سینما میروند و همه اینها موجب میشود تا تعداد تماشاگران سینما بسیار کمتر از آن تعدادی که این روزها وجود دارد شود و در نتیجه سینمای ایران با معضلی جدی به نام سالنهای خالی مواجه شود. این تصویرها، کابوسها و نگرانیهایی را برای سینماگران به وجود آورده است؛ آنان در این مقطع به واسطه ارائه راهکارهای اجرایی در صدد هستند تا از بروز این مشکلات جلوگیری کنند.
موسوی: یارانه سینما حذف نشود
تهیهکننده سینما، در مورد تأثیری که حذف یارانهها بر هزینه تولید فیلمهای سینمایی میگذارد، میگوید: «وقتی به واسطه حذف یارانهها قیمتها در کشور افزایش پیدا کند، طبیعی است که هزینه تولید فیلمهای سینمایی نیز بالاتر میرود و سینماداران هم باید هزینه بیشتری برای اداره سالنها صرف کنند و همه اینها موجب صرف هزینه بیشتری برای تولید و اکران یک فیلم سینمایی میشود.»
غلامرضا موسوی، در مورد افزایش قیمت بلیتهای سینما میگوید: «به طور کلی قیمت بلیت در سینمای ایران نسبت به کشورهای اطراف پایین است. این پایین بودن میزان قیمت بلیتهای سینما به نفع تماشاگران است و به ضرر تهیه کننده. در این شرایط افزایش قیمت بلیتها برای سینمای ما یک ضرورت است اما باید این مسئله کاملاً منطقی پیش برود.»
وی تأکید میکند که در تمامی کشورهای دارای فرهنگ و سینما مسئولیت حمایت از این بخش را برعهده میگیرد، میگوید: «در سطح بینالملل میبینیم که دولتها تا چه حد از سینما به عنوان یک مقوله فرهنگی حمایت میکنند. هزینههایی که برای دیدن یک فیلم صرف میشود باید به میزانی باشد که تماشاگران قادر به تأمین آن باشند.» تهیهکننده سینما، ادامه میدهد: «به نظر میرسد مدیران سینمایی باید برنامهای در این زمینه تنظیم کنند تا سینما از جریان حذف یارانهها به دور بماند تا تأثیرات منفی را در این زمینه شاهد نباشیم.»
نیکبین: فرهنگ با سوبسید
تهیهکننده سینما، در مورد میزان استفاده از یارانهها در جریان تولید فیلمهای سینمایی میگوید: «سوبسیدها فقط در بعضی از بخشهای جریان تولید مورد استفاده هستند به عنوان مثال در زمینه حق الزحمهها و یا لوکیشن و مسائل مربوط به تدارکات نمیتوان از سوبسیداستفاده کرد. سوبسیددر سینمای ما شامل مواردی چون اجاره دوربین و خرید نگاتیو میشود که بنیاد سینمایی فارابی مسئولیت آن را برعهده دارد. متأسفانه این حمایتها هر سال کاهش پیدا میکند و سینماگران مجبور هستند خود بخش عمدهای از این خواستهها را تأمین کنند.»
محمد نیک بین، ادامه میدهد: «در این شرایط نمیدانم حذف یارانهها تا چه حد بر هزینه تولید فیلمهای سینمایی تأثیر میگذارد اما طبیعی است که هزینه اداره سالنهای سینما افزایش چشمگیری خواهد داشت و همه اینها موجب میشود تا در نهایت ما با افزایش قیمت بلیتهای سینما روبهرو شویم.»
وی در مورد تأثیر افزایش قیمت بلیتها بر میزان حضور مخاطبان در سالن سینما میگوید: «نمیتوان انتظار داشت که همه هزینههای مربوط به اکران فیلمها افزایش داشته باشد اما قیمت بلیتها همانند گذشته باقی بماند اما ایده آل این است که این طرح با برنامهریزی دقیقی به مرحله اجرا برسد زیرا اگر قرار باشد جامعه همانند یک شوک با این مسئله مواجه شود، دیگر نمیتوان انتظار داشت که سالنهای سینما با حضور گسترده تماشاگران مواجه باشد.»
تهیهکننده سینما، با اشاره به وضعیتی که سوبسیدها در کشورهای پیشرفته دارد، میگوید: «حتی در کشورهای فرهنگی که سوبسیدها از اکثر بخشها حذف شده، فرهنگ و هنر را شامل نمیشود و به این ترتیب هنرمندان میتوانند در فضای بهتری کار خود را انجام دهند و کارها مخاطبان بیشتری داشته باشد.»
نیک بین ادامه میدهد: «حذف سوبسیدها اتفاق خوبی است اما در جامعهای که هیچ فردی به این سوبسیدها نیاز نداشته باشد نه اینکه با این حذفیات کل جامعه دچار مشکل شود و اساس زندگی و تفریحات افراد با مخاطراتی روبهرو شود. بنابراین اگر میخواهیم یارانهها را از حذف کنیم ابتدا باید نیازمندی وجود نداشته باشد.»
وی میگوید: «حتی در صورت افزایش قیمت بلیتهای سینما و بالا رفتن هزینهها همچنان سینما جزو ارزانترین تفریحات در جامعه ما خواهد بود و بر این اساس حذف آن از میان تفریحات خانوادهها چندان منطقی به نظر نمیرسد.»
فرحبخش: یارانه سالنها باقی بماند
تهیهکننده و سینمادار، معتقد است حذف یارانهها شاید در بخش تولید فیلم تأثیر چندان زیادی نداشته باشد اما جریان اکران و اداره سالنهای سینما را با مشکلات جدی روبهرو میکند میگوید: «در شرایط کنونی برای تولید فیلمهای سینمایی چندان از مواردی که یارانه به آنها تعلق میگیرد، استفاده نمیکنیم. بنزینی که برای حمل و نقل استفاده میکنیم 400 تومانی است و نمیتوانیم با بنزین 100 تومانی کارهایمان را راه بیندازیم. از طرف دیگر باقی مواد مورد نیاز را هم بدون استفاده از یارانه تأمین میکنیم.»
حسین فرحبخش در مورد تأثیر اجرایی شدن این لایحه در زمینه اداره سالنهای سینما میگوید: «سالنهای سینما در حال حاضر نیز هزینه بالایی را برای تأمین آب و برق و گاز باقی موارد مربوط به انرژی پرداخت میکنند. اگر قرار باشد این هزینهها افزایش هم داشته باشد و به مبالغی بیش از اینها برسد دیگر نمیتوان آن را تأمین کرد و کار برای سینماداران بسیار دشوار میشود.»
وی که مدیریت سینما عصرجدید را در دست دارد، میگوید: «همانطور که استخرها برای تأمین آب مورد نیاز خود از امکانی خاص استفاده میکنند و هزینه آب آنها با ساختمانهای مسکونی متفاوت است حتی در صورت حذف یارانهها باید سالنهای سینما به عنوان یک استثنا قلمداد شوند و هزینه مربوط به آنها با سایر بخشها متفاوت باشد. این انتظاری است که بخش فرهنگی از مدیران دارند.»
تهیهکننده و سینمادار، در مورد احتمال افزایش قیمت بلیتهای سینما، میگوید: «طبیعی است که وقتی هزینهها افزایش داشته باشد، بلیتها گران شود و تصور میکنم برای تأمین نیاز سینماداران برای اداره سالن و تهیه کنندگان برای تولید فیلم لازم باشد تا بلیتها 20 تا 30 درصد افزایش قیمت داشته باشند.»
سرتیپی: نابودی سینما
مدیر شرکت پخش فیلم فیلمیران، در مورد حذف یارانهها و تأثیر آن بر تولید فیلم و اداره سالنهای سینما، گوید: «تاکنون شاهد حذف یارانه انرژی از یک سالن سینما بودیم که نتیجه وحشتناکی در پی داشت. با حذف یارانه انرژی از سینمایی در اهواز، پول برق این سالن 4 میلیون تومان شد که برای پرداخت آن این سالن لازم است ماهها فعالیت داشته باشد. این شرایط اوضاع سینمای ایران را وحشتناک خواهد کرد و حتماً باید راهکاری برای رهایی از این شرایط اندیشیده شود.»
علیرضا سرتیپی، ادامه میدهد: «از همین الان در روزهایی که هنوز اجرای این طرح آغاز نشده باشد تمهیداتی برای جلوگیری از متضرر شدن سینما اندیشیده شود در غیر این صورت وضعیتی برای سینما به وجود میآید که کنترل آن امکانپذیر نیست.»
وی با تأکید براینکه پیشنهاد افزایش قیمت بلیتها معقول نیست، میگوید: «اگر به عنوان راهکار برای بازگرداندن هزینههای صرف شده سراغ افزایش قیمت بلیتهای سینما برویم با نبود تماشاگران مواجه میشویم. مخاطبان حاضر نخواهند بود، هزینه بسیار بالایی را برای دیدن فیلم صرف کنند و این سینمای ایران را از پای در میآورد.»
انتهای پیام//